Bainak baratzean

Erorien bailara

Modu asko dago biolentzia eta heriotza justifikatzeko. Modu horietako bat izan daiteke isiltasuna –elipsi krudela?–, pasibotasuna, utzikeria… edota, zergatik ez, justiziaren eta bizikidetzaren defentsa ultra.

Egunkari bateko gaurko edizioko orriak errepasatuz honako notizia dakar hasieran: Terrorismoaren Biktimen Fundazioak dekalogo bat prestatu du, gaztetxoak “fanatismoan” erori –infektatu?– ez daitezen. Arartekoak ikasleen artean egindako ikerketaren ondoren dator dekalogoa; izan ere, gaztetxoen %14ak ez omen du terrorismoaren inguruan “jarrera etiko egokia”. Maite Pagazaurtundua fundazioko presidenteak ahots larriz dio lortu behar dugula gure seme-alabek “hilketaren kontra eta askatasunaren alde hitz egitea, bainarik gabe”.

Pixka bat aurrerago beste notizia bat dator, letra txikixeagoan: Aralarrek Aresen dimisioa eskatuko du Jon Paredes-en familiari barkamena eskatzen ez badio. Joan den igandean baina, Guardia Zibilek Francoren aginduz hildako Txiki-ri egin nahi zioten omenaldia eragotzi zuen Ertzaintzak agindu judizial bat erakutsiz.

Eta azkenik, orrialde batzuk pasa eta gero, beste berri bat: Espainiako Gobernuak Valle de los Caídos-eko hildakoak zentsatuko dituela. Oroimen historikoa berreskuratzeko bidean pausu garrantzitsua da zalantzarik gabe. Bertara eraman zituzten erregimen diktatorialak gerran eta gerra ostean asasinatutako milaka lagunen gorpuak eta biktima haien senideei errazago izango zaie orain haiek etxeratzea. Kongresuan baina, talde popularrak ekimenaren kontra bozkatu zuen, datuen babeserako ez dakit zer lege aipatuz.

Biolentzia eta heriotza justifikatzeko baina asko dago. Kontua da gure baratzeko bainak jaten ditugula gusturago.