Periodikua leitzen

"Etorkinari, jipoia eten gabe", dio hormaren goiko aldeko testuak.

El Correo irakurtzen aritu naiz gaur, ia egunero bezala. Azalean, Lantarongo erasoari buruzkoak erakarri nau gehien, batez ere gaiari editoriala eskaini diotela ikusi dudanean. Albistea irakurri dut lehenik, editoriala ondoren; jakingura handia neukan, ez zer zioten Correokoek…

Albistean bertan ez dut aparteko ezer aurkitu. Harritu nau, hori bai, erasotzaileak aske uzteko erabakiaz inongo baloraziorik ez egiteak. Baina okerragoa izan da editorialarena. Testu osoa hemen daukazue, gaztelania jatorrean; nik neuk pasarte hauek nabarmenduko ditut, euskaratuta: “Ezinbestekoa da geure buruei galdetzea ea Euskadi, iragan ez hain urrunean milaka langile bidali zituena bere mugetatik kanpo, benetan prest dagoen atzerrian jaio diren eta dagoeneko gure artean bizi diren pertsonen %6 horri harrera egiteko”; “itxuraz gertakari isolatua izateak ez dio larritasun izpirik kentzen erasoari”.

Bat nator editorialak dioenarekin, ia hitzez hitz. Asaldatuta dirudite Correoko arduradunek, eta nire ustez badute arrazoirik horretarako. Zergatik diot, orduan, “okerragoa izan da editorialarena”? Bada, hura irakurtzen nengoen bitartean ARGIAn idatzi nuen pasarte bat etorri zaidalako gogora. Erreportajea delinkuentziaren gainekoa zen; amaieran, hedabide askok delituen eta etorkinen artean egiten duten loturaz berba egiten ari zitzaigun SOS Arrazakeria elkarteko Diego Jauregui: SOS Arrazakerian lan handia egin dute urtetan, hedabideetan delinkuentziari buruz ematen diren berriak modu egokian tratatu daitezen. Jaureguiren berbetan, kazetaritzaren ikuspunturik ez du zentzurik delitua egiten duena atzerritarra denean haren jatorria aipatzeak. “Horrek gertatutakoa hobeto ulertzen lagunduko balu bezala!”. Komunikabideekin harremanean, denetik aurkitu dute; egunkari batzuetako arduradunek esan zieten eurentzat garrantzitsua dela delitu egilea etorkina denean horren berri ematea.

“Egunkari batzuetako” horren barruan, honezkero igarri duzuenez, El Correo dago. Egia esan, Jaureguik aipatutako adibide bakarra izan zen. Orduan ez nuen esan baina orain bai. Irakurri berri dudan editorialak ez du gutxiago merezi.